Lovely

همه لرزش دست و دلم از آن بود

که عشق پناهي گردد

پروازي نه گريزگاهي گردد.

آي عشق اي عشق

چچهره ي آبيت پيدا نيست .

و خنکاي مرهمي

بر شعله ي زخمي

نه شور شعله 

بر سرماي درون

آي عشق اي عشق

چهره ي سرخت پيدا نيست .

غبار تيره ي تسکيني

 بر حضور وهن

و دنج رهايي بر گريز حضور

سياهي بر آرامش آبي

و سبزه ي برگچه بر ارغوان

آي عشق اي عشق

رنگ آشناييت پيدا نيست.

"اي همسايگان بياييد ،بياييد و ببينيد ،زيرا که امروز شادي من به دنيا آمده است .

باييد و اين موجود سر خوش را که در آفتاب مي خندد را بنگريد"

ولي هيچ يک از همسايگانم نيامدندتا شادي مرا ببيند .

و من بسيار در شگفت شدم .

تا هفت ماه هر روز شادي ام را از بالاي بام خانه جار مي زدم

ولي هيچ کس به من اعتنايي نکرد.

من و شادي ام تنها مانديم ،نه هيچ کس سراغي از ما گرفت و نه هيچ کس به ديدن ما آمد.

آنگاه شادي من پريده رنگ و پژمرده شد ،

زيرا که زيبايي او در هيچ دلي جز دل من جاي نگرفت و هيچ لب ديگري لبش را نبوسيد.

آنگاه شادي من از تنهايي مرد...

اکنون من فقط شادي مرده ام را با اندوه مرده ام به ياد مي آورم .

ولي ياد يک برگ پاييزي ست که چندي در باد نجوا مي کند و سپس

صدايي از او برنمي آيد.

جبران خليل جبران(پيامبر و ديوانه)

اگر بيهوده زيباست شب

براي چه زيباست شب

براي که زيباست شب ؟

شب و رود بي انحناي ستارگان

که سرد مي گذرد

و سوگواران دراز گيسو

 بر دو جانب رود …

احمد شاملو(گزينه اشعار)

بي آنکه ديده بيند ،

در باغ

احساس مي توان کرد

در طرح پيچ پيچ مخالفسراي باد

يآس موقرانه ي برگي که

بي شتاب

بر خاک مي نشيند

بر شيشه ها ي پنجره

آشوب شبنم است

ره بر نگاه نيست

تا با درون درآيي و بر خويش بنگري

 با آفتاب و آتش ديگر

گرمي و نور نيست

تا هيمه خاک سردي بکاوي

در روياي اخگري

اين،فصل ديگري ست

که سرمايش از درون

درک صريح زيبايي را

پيچيده مي کند

يادش بخير پاييز با آن

طوفان رنگ و رنگ

که برپا در ديده مي کند

هم بر قرار منقل ارزيق آفتاب

خاموش نيت کوره چو ديسال

خاموش خود منم

مطلب از اين قرار است

چيزي فسرده است و نمي سوزد

امسال در سينه ام در تنم .

احمد شاملو(گزينه اشعار)

برگرفته از سايت کوچولو

شبي کز روز خوشتر باشد آن شب امشب است امشب

به چشمي روي آن مه بينم از شوق و به صد حسرت

ز بيم صبح چشم ديگرم بر کوکبست امشب

دلا بردار از لب مهر خاموشي و با دلبر ...

سخن آغاز کن هنگام عرض مطلب است امشب

هاتف اصفهاني(ديوان)

من امشب

تا سحر خوابم نخواهد برد

همه انديشه ام انديشه ي فرداست

وجودم ازتمناي تو سرشار است

زمان در بستر شب خواب و بيدار است

هوا آرام

       شب خاموش

                  راه آسمان ها باز

خيالم چون کبوتر هاي وحشي مي کند پرواز....

خيالم مي رود تا بي نهايت ها

همانجاها که اختر ها بر بام قصرها مشعل مي افروزند

همانجاها که پشت پرده ي شب ،دختر خورشيد فردا را مي آرايند ...

همين فردا که راه خواب من بسته است

همين فردا که مارا روز ديدار است

همين فردا که مارا روز آغوش و نوازش است

همين فردا

    همين فردا....

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد... 

با عقيق و سبزه و آينه .

داسي سرد بر آسمان گذشت

که پرواز کبوتر ممنوع است .

صنوبرها به نجوا چيزي گفتند

و گزمگان به هياهو شمشير

در پرندگان نهادند ...

ماه بر نيامد...

احمد شاملو(گزينه اشعار)

به لب خاموشم که رازهاي بسيار دارد

و به خود جرئت نمي بيند با تو باز گو کند

به قطره هاي نيمه شبم آسمان مي گريد

و ستاره ها خاموش مي شوند

نگاه کن ...

هر قطره ي اشکم با هزار اندوه آميخته است

اگر خوب دقت کني و گوش فرا داري

شايد بداني...

اين قطره ها که به قيمت جانم تمام شده اند

به تو چه مي گويند

ولي افسوس که تو حرف هاي آنان را نمي شنوي

و نمي خواهي که بشنوي

چون ز غم هاي درونم بيمناک نيستي...

شقايق (گزينه اشعار)

و به باد خزان زندگي به تاراج رفتم

و زير پاي خود پرستي ،چون تو

از گلستان زندگي رانده شدم

اکنون که شاخه هايم تبديل به نهالي خزان ديده شده

به دورم انداختي و هرگز ياد از روزهاي شادابي و خرميم نمي کني

باشد که روزگار دادم را از تو بستاند

و تو را نيز دست باغباني سنگ دل چون تو بسپُرد ...

شقايق(گزينه اشعار)